Hoi, ik ben Bianca Gerritsen.

Ik ben echtgenote, moeder van 6 kinderen en eigenaar van praktijk Bianca Gerritsen.

In september 2023 begon ik met het Kantel Programma, omdat ik last had van chronische rugpijn. Ik kon niet langer dan vijf minuten achter elkaar lopen. Dat was zwaarder dat ik toen misschien zelf besefte (of wilde weten): tijdens het boodschappen doen moest ik letterlijk op de winkelkar hangen, en als er geen winkelkar was, moest ik regelmatig gaan zitten of hing ik ergens tegenaan. Ook het huishouden doen lukte nauwelijks, jarenlang werd er dus ook weinig aan gedaan (wel hadden en hebben onze kinderen hun taakjes, dus dat hielp iets).

Als ik nu naar mezelf kijk, dan kan ik GEWOON weer alles. Mijn leven is totaal veranderd. Ik kan de badkamer poetsen, ramen wassen, stofzuiten en de keuken onder handen nemen zonder pijn.

Ik kan met mijn man of kinderen rustig slenteren door het dorp of de stad of genieten van een wandeling door het bos. Dingen die ooit onmogelijk leken, zijn nu weer heel normaal – al voelt het voor mij nog steeds als een groot wonder.

 Ik ben zo blij en dankbaar dat ik mezelf dit traject heb gegund. En ik gun het jou ook.

Omdat ik een eigen praktijk heb en ik jou heel graag verder help, krijg jij van mij wanneer je mijn link gebruikt een gratis sessie van mij! In die sessie kijken we samen: welke emoties zitter er onder jouw klachten? Waarom voel jij pijn precies daar op die plek? Is je basis uit balans (zoals bij mij), draag je nog onverwerkte stukken met je mee, of werken er onbewust patronen of oude pijn door? Met een inzicht sessie ondersteun ik je graag in jouw proces naar een gezond en pijnvrij leven.

Warme groetjes Bianca

Van vechten naar twinkelen. 

“Voor ik aan het Kantelprogramma begon, leefde ik al heel lang in overlevingsmodus. Opgroeien met een narcistische vader, jarenlange spanning, rechtszaken, rugpijn... het had me letterlijk en figuurlijk uitgeput.

Ik kon amper vijf minuten wandelen. Koken deed ik al zittend. Een stad bezoeken met mijn gezin lukte niet meer. Zelfs boodschappen doen werd een uitdaging. Ik had de winkelkar niet nodig om mijn boodschappen te dragen, maar om mezelf staande te houden.

En misschien nog het pijnlijkste: onbewust had ik mijn hele leven opgebouwd rond mijn beperkingen. Mijn wereld was heel klein geworden en ik was dat gaan zien als normaal.

De vraag die alles in gang zette 

Tijdens een intakegesprek met Chantal kreeg ik één vraag die een enorme shift veroorzaakte: “Bianca, wanneer stop jij eens met vechten?”

Die kwam binnen.
Voor het eerst realiseerde ik me dat ik al heel lang niet meer leefde, maar uitsluitend bestond. En ik wist dat het zo niet verder kon.

Tegelijk was er twijfel. Als een jaar fysio, osteopathie en talloze behandelingen niets hadden opgelost… hoe kon dit dan wél werken?

De eerste weken van het Kantel Programma waren anders dan alles wat ik kende. Ze waren zacht. Haalbaar. Er werd niet gevraagd om door grenzen heen te pushen, maar om te luisteren. Kleine stapjes, ontspanning, bewustwording. Voor het eerst voelde ik dat ik niet nóg harder hoefde te vechten. Ik mocht vertragen.

En toen kwamen de eerste mini-kantelpunten.
Ik kon vijf minuten wandelen zonder pijn. Daarna tien. Daarna een kwartier.
Het klinkt misschien klein, maar voor mij was het immens. Ik heb gehuild van dankbaarheid toen ik dat eerste kwartier kon wandelen door mijn straat, van huis naar huis.

Ik voelde ook wat een impact goede voeding op mijn lichaam had: meer energie, minder schommelingen, meer helderheid. Ik leerde mijn lichaam opnieuw aanvoelen. En toen voelde ik voor het eerst in jaren: mijn lichaam kan weer.

Mijn wereld werd groter. Ik kon weer vaker ‘ja’ zeggen.
Ik deed mee met carnaval in plaats van langs de zijlijn te staan.
Ik liep door een stad zonder telkens te moeten zitten.
Ik zette de kerstboom op in één dag zonder nadien te moeten recupereren. Ik kon nadien zelfs nog stofzuigen zonder dat mijn rug protesteerde.

Voor anderen misschien normaal, voor mij voelde het als vrijheid.

De verrassing

En toen gebeurde er iets wat ik nooit had verwacht.

Door het fysieke herstel kwam er ook mentale ruimte. Ik kreeg opnieuw toegang tot mijn creativiteit. Ik had al jaren een droom: mijn eigen opleiding ontwikkelen. Maar ik had nooit de energie of helderheid gehad om eraan te beginnen.

Ineens kon het wel. Binnen één maand schreef ik de volledige structuur uit.
Ik was zelf verbaasd over wat er mogelijk werd zodra mijn lichaam niet meer alles blokkeerde.

De lessen

Misschien is dat wel de grootste les die ik heb geleerd: hoe vaak ik mezelf klein heb gehouden omdat mijn lichaam klein voelde. Hoe mijn wereld zich had verkleind tot wat mijn pijn toeliet. En hoe die wereld vanzelf mee openging toen mijn lichaam weer vertrouwen kreeg.

Het programma gaf me niet alleen mijn lichaam terug, maar ook mezelf.
Ik werd zachter als moeder. Aanwezig. Minder prikkelbaar. Ik voelde me niet langer gevangen in mijn kooi.

Mijn kinderen zagen mij weer twinkelen.
Dat woord gebruik ik bewust, want dat is precies hoe het voelde: licht, vrij, levend.

Natuurlijk moet ik blijven luisteren naar mijn lichaam. Mijn rug blijft mijn graadmeter.
Maar nu weet ik wat ik kan doen om weer beter te worden. Ik ken de signalen. En ik hoef niet meer te vechten.

Dat is misschien wel de grootste verandering.

Als ik één boodschap zou kunnen meegeven aan andere vrouwen die in dezelfde situatie zitten, dan is het deze: Je bent al goed genoeg. Je bent waardevol zoals je bent. En je verdient het zó om te leven en ook te twinkelen.

Ik voel nu een vrijheid waarvan ik niet eens meer wist dat die bestond.
Ik hoef niet meer te vechten. Ik mag leven.”

Bianca Gerritsen is moeder van zes kinderen en volgde het Kantel Programma in 2023. Vandaag begeleidt ze al twinkelend moeders, vrouwen en zwangeren die willen leven vanuit rust, vertrouwen en verbinding.
Meer over haar werk: www.bianca-gerritsen.nl